|
หลวงพ่อเตือนข้าพเจ้า ๒ ครั้งแล้ว
ให้มอบแก่ผู้มีความดี อย่ามอบให้ด้วยความสงสาร เป็นเพราะเหตุใดไม่ทราบ หลวงพอท่านเตือนข้าพเจ้า ๒ ครั้งแล้ว พระของขวัญของต้นปราบ ให้มอบแก่ผู้มีความดี อย่ามอบให้แก่ใครด้วยความสงสาร ข้าพเจ้าคิดอยู่หลายวัน ทำไมหลวงพ่อเป็นห่วง? ก็ได้เหตุผลว่า พระมีจำนวนน้อยเพียง ๖,๐๐๐ กว่าองค์เท่านั้น ถ้าเราให้ด้วยความสงสาร อีกเท่าไรก็ไม่พอแจก ข้าพเจ้าเองเป็นคนสงสารคนเสียด้วย แต่ไหนแต่ไรก็เป็นอย่างนี้ เห็นอะไรก็สงสารไปหมด เอาเปรียบใครไม่เป็น ดังนั้น ใครได้พระของ “ต้นปราบ” ขอให้บูชาท่านอย่างดี หมั่นเอาดอกมะลิบูชาท่าน หมั่นฝึกวิชาธรรมกาย หมั่นสอนวิชาธรรมกาย ท่านชอบอย่างนั้น นั่นคือ ท่านคุมเราให้สร้างบารมี นั่นเอง งานสืบสานวิชาธรรมกาย ข้าพเจ้าทำครบทั้ง ๓ งาน หลวงพ่อเตือนข้าพเจ้า ๒ ครั้งแล้ว ให้มอบแก่ผู้มีความดี อย่ามอบให้ด้วยความสงสาร งานสืบสานวิชาธรรมกาย ข้าพเจ้าทำครบทั้ง๓ งานคืองานเผยแพร่วิชาธรรมกาย งานเขียนตำราวิชาธรรมกายทุกหลักสูตร และงานทำวิชาปราบมาร ทำมานานแล้ว และจะทำต่อไป เป็นบารมีสำคัญ ที่ท่าทั้งหลายควรมีส่วนร่วมอย่างยิ่ง ๑. งานเผยแพร่วิชาธรรมกาย ทำมาตลอด ตั้งแต่ในระหว่างรับราชการ จนเกษียณราชการ สมัยที่รับราชการนั้น สอนคนเดียว ไม่ว่างานใด ๆ ก็สอนคนเดียวอยู่อย่างนั้น แต่พอเกษียณราชการแล้ว เป็นมะเร็งกล่องเสียง จึงผ่าตัดกล่องเสียงและทากรรักษา ทำให้พูดไม่ได้ ตอนนี้เอง ได้สร้างวิทยากรขึ้นและแบ่งวิทยากรเป็นสาย แบ่งความรับผิดชอบกันสอน ขณะนี้งานฝึกวิทยากรนั้น หัวหน้าสายเป็นผู้ฝึก เสร็จแล้วส่งไปสอบปากเปล่ากับข้าพเจ้า ปรากฏว่าคุณวิบูลย์ รัตนพงษ์วัฒนา ฝึกได้มาก เทคนิคการฝึกอยู่ในการกำกับของวิทยากรเอก เมื่อถึงเวลาสอน หัวหน้าสายเป็นวิทยากรเอก ส่วนวิทยากรที่เหลือทำหน้าที่เป็นวิทยากรโท การสอนได้ผลเป็นอัศจรรย์ มีคนถามบ่อย ๆ เหตุใดคณะของลุงจึงฝึกได้เก่ง ลุงตอบว่า วิชาธรรมกายมีวิธีเฉพาะ ต้องเรียนให้ลึกซึ้ง จึงจะรู้เทคนิคของวิชา ก็ตอบไปอย่างนั้น สมัยที่ลุงยังไม่ได้ผ่าตัดกล่องเสียง ลุงยังพูดได้ ไปสอนที่ไหนก็ถ่ายวีดีโอไว้ เป็นหลักฐานนำมาศึกษาเพื่อวิเคราะห์วิจัยได้ นำมาพิสูจน์ได้ ๒. งานเขียนตำรา โดยเหตุที่ข้าพเจ้าสอนวิชาธรรมกายมาตั้งแต่ต้น ขึ้นชื่อว่าวิชาธรรมกาย ไม่ว่าหลักสูตรใด ล้วนแต่ยากทั้งนั้น เป็นวิชาลึกซึ้งยากต่อการเรียนรู้ ยากต่อการฝึก ตำราทั้งปวงที่หลวงพ่อทำไว้ ข้าพเจ้านำไปถวายพระสงฆ์ตั้งแต่ครั้งที่ข้าพเจ้าเป็นศึกษาธิการอำเภอนั้น พระท่านปรารภว่า อ่านตำราจนถึงขั้นท่องจำได้ ก็ยังเดินวิชาอย่างที่หลวงพ่อท่านเขียนไว้ไม่ได้ ตำราจึงไม่อาจช่วยได้ ภาระจึงตกหนักแก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าเป็นผู้เผยแพร่ ในสมัยนั้นไม่มีใครเผยแพร่กันเลย มีข้าพเจ้าเผยแพร่คนเดียวเท่านั้น แม้วัดปากน้ำซึ่งเป็นต้นกำเนิดของวิชาธรรกมายก็ไม่ได้เผยแพร่ ข้าพเจ้าเป็นศึกษาธิการอำเภอ มีราชการเกี่ยวด้วยเรื่องพระสงฆ์องค์เณร ทั้งยังเป็นวิทยากรสอนวิชาธรรมกาย ไม่มีความรู้วิชาธรรมกาย ก็ต้องพูดว่าเสียหน้า ไปสอนพระเณร แต่พระเณรท่าถาม เราตอบไม่ได้ เป็นการเสียหน้าเรา เป็นการเสียเกียรติภูมิด้วย ข้าพเจ้านึกถึงเรื่องนี้ตลอดมา จึงหาวิธีอธิบายให้เข้าใจง่าย หาวิธีปฏิบัติง่าย ทั้งความรู้ปริยัติคือทฤษฎี และความรู้ปฏิบัติต้องสอดคล้องกัน และต้องง่ายทั้งหมด ต้องไม่มีอะไรยาก เรียนกับข้าพเจ้าแล้ว ต้องง่ายทั้งหมด จึงเขียนตำราขึ้นใหม่ทั้งหมดทุกหลักสูตร โดยยกความรู้วิชาธรรมกายแต่ละเรื่องขึ้น หลวงพ่อเขียนไว้อย่างไร? ยกบทนั้น ๆ มาทั้งบท ซึ่งบทบัญญัติเป็นตัวทฤษฎีเขียนอธิบายความก่อน แล้วโยงเข้าสู้ภาคปฏิบัติ เป็นโชคดีของข้าพเจ้าทำได้ทุกบทและทุกหลักสูตร บัดนี้ วิชาธรรมกายที่หลวงพ่อทำเป็นตำราไว้ ข้าพเจ้านำมาขยายความจากความยากให้เป็นความง่ายแล้ว ท่านทั้งหลายขอบคุณข้าพเจ้า ข้าพเจ้าทราบแล้ว บางท่านส่งเงินไปให้เป็นรางวัลที่เขียนตำราได้ดี บางท่านขอบคุณทางโทรศัพท์ บัดนี้ ตำราวิชาธรรมกายทุกหลักสูตร ตั้งแต่หลักสูตรเบื้องต้นจนถึงหลักสูตรวิชาธรรมกายชั้นสูง ทำได้ครบทุกหลักสูตร เชิญท่านติดต่อได้ที่สำนักพิมพ์เลี่ยงเชียง ราษฎร์บูรณะ กรุงเทพฯ โทร. (๐๒) ๘๗๒-๙๘๙๘, ๘๗๒-๕๙๗๕-๙ (คุณถนอมศักดิ์ จงพิพัฒน์ยิ่ง ผู้จัดการ) ท่านที่อยู่ต่างจังหวัด โปรดติต่อร้านตัวแทน ถ้าท่านซื้อจำนวนมาก ทางสำนักพิมพ์เขาลดราคาให้ ควรติดต่อไปที่สำนักพิมพ์ ไม่ทราบความเป็นไปความเป็นมา ตำราของข้าพเจ้ามีจำหน่ายในต่างประเทศ เขาเขียนจดหมายชมเชยมา จึงรู้ว่าตำราวิชาธรรมกายไปถึงต่างประเทศ เมื่อ ๒-๓ วันนี้ มีเสียงชมมาว่า “หนูอ่านตำราวิชาธรรมกายหลายอาจารย์แล้ว หนูไม่รู้เรื่อง แต่อ่านตำราของลุงแล้ว หนูรู้เรื่อง” บางครั้งได้ยินมาว่า รองเจ้าอาวาสยึดมั่นตำราของลุง เป็นที่ขัดใจเข้าอาวาส เพราะตำราของเข้าอาวาสก็มี ทำไมไม่เอาตำราเจ้าอาวาส? รองเจ้าอาวาสชี้แจงว่า ของลุงอ่านแล้วรู้เรื่อง ส่วนตำราของเจ้าอาวาส ยิ่งอ่านยิ่งไม่รู้เรื่อง เรื่องง่าย ๆ ทำให้ยากก็เลยไม่รู้เรื่อง 3. งานปราบมาร เป็นงานยากที่สุด ไม่มีอะไรยากไปกว่านี้แล้ว ข้าพเจ้าทำวิชาปราบมารมาตั้งแต่วันเข้าพรรษาปี ๒๕๒๗ ตรงกับวันที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๒๗ นับถึงวันเข้าพรรษา ปี ๒๕๔๒ ตรงกับวันที่ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๔๒ ข้าพเจ้าทำวิชาปราบมารครบ ๑๕ ปีบริบูรณ์ นำความรู้ปราบมารออกเผยแพร่แล้ว ๓ ภาค คือปราบมาร ภาค ๑- ภาค ๒ –ภาค ๓ เล่มนี้คือ ปราบมาร ภาค๔ และปราบมารภาคอื่นในโอกาสต่อไป เป็นงานที่เราไม่ว่างเลย ต้องทำวิชาตลอด วันใดรบชนะ อารมณ์เราปลอดโปร่ง วันใดไม่ได้ความ อารมณ์เราไม่ดี เป็นเช่นนี้ตลอด เมื่อรบมานานปี ท่านทั้งหลายถามว่า มีมือสำรองแล้วหรือยัง? ตอบท่านไม่ได้เลย ได้แต่พูดว่า ขณะนี้โลกของเรามีประชากร “หกพันล้านคน” ตามที่ทางราชการเขาประกาศ สมมุติว่าเป็นธรรมกายหมดทั้งโลก ขอเพียงคนเดียวที่ปราบมารได้ โลกนี้ก็น่าอาศัยแล้ว ก็ตอบไปอย่างนั้น ต้องวิชาใช้การได้ แล้วธาตุธรรมท่านต้องตรวจบารมีก่อน จึงจะบอกได้ อย่างข้าพเจ้านี้เขาเรียกว่าถูกบังคับ ข้าพเจ้าไม่คิดว่าข้าพเจ้าจะต้องมาปราบมาร เพราะความรู้เราไม่เข้าท่า แต่ธาตุธรรมท่านว่าเข้าท่า เราว่าเราปราบไม่ได้ แต่ธาตุธรรมท่านว่าได้ ความเห็นไม่ตรงกัน เนื้อหาสาระของปราบมารมีอย่างไร? ท่านได้อ่านแล้ว แต่ขอเรียนว่ายังเขียนไม่ครบ ยังบรรยายแบบยั้งมือ ถ้าให้พูดเปิดใจ นั่นคือความรู้ตัวจริง แต่ยังทำไม่ได้ เพราะยังไม่ถึงเวลานั่นเอง แต่ก็พอเขียนแบบคุยกันได้ ดังที่ท่านได้อ่านมาแล้ว สารบัญ Powered by AkoComment 2.0! |
สื่อธรรมะ : 
